Tadeusz Chmielewski był twórcą takich filmów jak „Wiosna panie sierżancie” czy „Jak rozpętałem II wojnę światową”. Był scenarzystą, producentem filmowym i członkiem Stowarzyszenia Filmowców Polskich. Żył 89 lat.
Tadeusz Chmielewski urodził się 7 czerwca 1927 roku w Tomaszowie Mazowieckim. Ukończył Wydział Reżyserii PWSF w Łodzi. Debiut reżyserski i scenariuszowy „Ewa chce spać” (1957) przyniósł mu Złotą Muszlę na Festiwalu w San Sebastian.
Również kolejne filmy Chmielewskiego stały się wważne dla polskiej kinematografii. Wśród nich przeważają komedie pełne elementów francuskiej burleski spod znaku René Claira i dawnych komedii slapstickowych.
– Mój punkt widzenia zmienił się diametralnie, gdy w szkole pojawiły się kopie komedii francuskich z legendarnymi już dziś „Pod dachami Paryża” Claira i „Wakacjami Pana Hulot” Tatiego na czele – mówił swoich inspiracjach w rozmowie z Piotrem Śmiałowskim dla „Magazynu Filmowego SFP”.

Jego trzyczęściowy obraz „Jak rozpętałem II wojnę światową” należy do najchętniej oglądanych polskich filmów. W swoim dorobku miał szereg kultowych komedii: „Walet pikowy” (1960), „Gdzie jest generał…” (1963), „Pieczone gołąbki” (1966), „Nie lubię poniedziałku” (1971), „Wiosna panie sierżancie” (1974), a także kryminały: „Dwaj panowie N” (1961) i „Wśród nocnej ciszy” (1978). W 1987 roku został nagrodzony Srebrnymi Lwami Gdańskimi za adaptację prozy Stefana Żeromskiego „Wierna rzeka” (1983, premiera ze względów cenzuralnych w 1987 roku).

Był autorem scenariuszy do filmów innych reżyserów: „Pełnia nad głowami” (reż. Andrzej Czekalski, 1974) i „U Pana Boga za piecem” (reż. Jacek Bromski, 1998, pod pseudonimem Zofia Miller).

Aktywnie działał na rzecz środowiska filmowego. W latach 1983-87 był wiceprezesem Stowarzyszenia Filmowców Polskich, w latach 1984-2009 pełnił funkcję dyrektora Zespołu, a następnie Studia Filmowego „Oko”, w którym powstały m.in. słynne filmy Andrzeja Barańskiego, Jacka Bromskiego, Wojciecha Wójcika, Marka Piestraka, Stanisława Jędryki czy Doroty Kędzierzawskiej.

Był członkiem Komitetu Kinematografii, należał do Polskiej Akademii Filmowej.

W 2010 roku został odznaczony Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”, w 2011 roku przyznano mu nagrodą „Orła” w kategorii „Za osiągnięcia życiowe”, a w 2015 roku otrzymał Platynowe Lwy na Festiwalu Filmowym w Gdyni za całokształt twórczości.

SFP

 

 

Zobacz również: