Transgraniczne uprowadzenia dzieci- narastający problem

0

Z uwagi na dużą wagę spraw związanych z rodzicielskimi uprowadzeniami transgranicznymi dzieci Zastępca Prokuratora Generalnego Robert Hernand, działając na polecenie Prokuratora Generalnego Zbigniewa Ziobro, wydał zalecenia w sprawie udziału prokuratora w postępowaniach o wydanie dziecka prowadzonych na podstawie przepisów Konwencji haskiej (Konwencja dotycząca cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę, sporządzonej w Hadze dnia 25 października 1980 r.; Dz. U. z 1995 r., Nr 108, poz. 528).

Adresowane są one do wszystkich prokuratorów. Ich celem jest poprawa jakości działań prokuratorów w tych sprawach.

Udział we wszystkich rozprawach

Zgodnie z art. 598′ par. 1 kodeksu postępowania cywilnego sąd opiekuńczy jest zobligowany do doręczenia prokuratorowi odpisu wniosku o odebranie osoby podlegającej władzy rodzicielskiej lub pozostającej pod opieką. Musi on także zawiadomić prokuratora o terminach rozprawy.

W swoich zaleceniach prokurator Robert Hernand wskazał, że w przypadku każdego doręczenia przez sąd odpisu takiego wniosku i zawiadomienia, prokurator ma obowiązek niezwłocznego zapoznania się z aktami sądowymi, a następnie musi niezwłocznie zgłosić swój udział do toczącego się postępowania formułując pisemne oświadczenie w tym zakresie. Podstawą do takiego działania prokuratora jest art. 7 i art. 60 par. 1 kodeksu postępowania cywilnego.

Po dokonaniu zgłoszenia udziału prokuratorzy mają obowiązek uczestniczenia we wszystkich terminach rozpraw. Jeśli sąd wyda orzeczenie co do istoty sprawy, to winno ono zostać niezwłocznie ocenione przez prokuratora i jego przełożonego m.in. w zakresie podstaw do jego ewentualnego zaskarżenia.

Jeżeli orzeczenie sądu I instancji zostanie zaskarżone, to – bez względu na to, która ze stron złoży środek zaskarżenia – prokuratorzy mają bezwzględny obowiązek brania udziału w rozprawie przed sądem drugiej instancji. Nie mogą się z niego zwolnić nawet za zgodą bezpośrednio przełożonego.

Większa inicjatywa dowodowa

W swoich zaleceniach prokurator Robert Hernand zwrócił również uwagę na potrzebę wzmożenia aktywności prokuratora w zakresie inicjatywy dowodowej w toku postępowania o wydanie dziecka w trybie przepisów Konwencji haskiej.

Chodzi przede wszystkim o to, aby sąd przeprowadził dowody mające na celu ustalenie, czy zachodzą w sprawie przesłanki wynikające z art. 13 lub art. 20 Konwencji haskiej. Przepisy te mówią o dowodach zmierzających do pozyskania przez sąd informacji dotyczącej sytuacji społecznej dziecka, dostarczonej przez organ centralny lub inną właściwą władzę państwa miejsca stałego pobytu dziecka, a także zmierzające do uzyskania opinii dziecka w sytuacji, kiedy jego wiek i stopień dojrzałości pozwalają na jej uwzględnienie w sprawie. W tym celu prokurator uczestniczący w rozprawie winien każdorazowo rozważyć zasadność sformułowania wniosku dowodowego na powyższą okoliczność. Powinien on przy tym zadbać o prawidłowe określenie tezy dowodowej w tym zakresie. Co ważne prokuratorskie wnioski dowodowe powinny być zgłaszane w sposób gwarantujący sprawny przebieg postępowania, by orzeczenie zapadło bez zbędnej zwłoki.

źródło: Prokuratura Krajowa

BRAK KOMENTARZY

ZOSTAW ODPOWIEDŹ